ZAMKNIĘTE NA STAŁE! – Warszawski Sznyt na Starówce – dobra restauracja o dwóch twarzach

ZAMKNIĘTE NA STAŁE! – Warszawski Sznyt to kolejna restauracja w Warszawie, która otworzyła się dla gości z początkim marca 2017 r. To czym ma szanse zawojować stolicę to przede wszystkim lokalizacja, rozmach, przestrzeń (ponad 600 m2) i nowatorskie podejście. Do tego wszystkiego rewelacyjni szefowie kuchni: Rafał Zaręba – główny szef, pracujący swego czasu w Atelier Amaro i Michał Węcławek pracujący wczesniej przez 2 lata w restauracji Salto u boku Martina Gimeneza Castro. Restauracja otwarta przez firmę “Restauracje Krawczyk” i trzeba przyznać, że po przekroczeniu progu drzwi widać ponad 20-letnie doświadczenie w restauratorstwie. Restauracja mieści się w bardzo dobrym strategicznie miejscu, przy samym Placu Zamkowym na rogu ulicy Senatorskiej i Podwale. Siedząc w restauracji można spoglądać na kolumnę Zygmunta i Zamek Królewski.

Jeśli chodzi o nowatorskie podejście, to restauracja ma „dwie twarze”. Jest dwupoziomowa i nie w tym rzecz, że ma dwa poziomy. Nowatorstwo polega na tym, że na dwóch poziomach są dwie różne, otwarte na gości kuchnie i dwa różne sposoby podejścia do produktów oraz dwa różne klimaty.

Michał Węcławek i Rafał Zaręba

Parter w głównej mierze typowo śniadaniowy (restauracja jest otwarta od godz. 8.00) i mięsny, gdzie będziecie mogli zjeść świetnego steka i smaki bardziej międzynarodowe. Natomiast pierwsze piętro to raczej fine dining, polska kuchnia w nowoczesnym wydaniu.

Parter – Steakhouse

Wystrój mega ciekawy. Przestrzeń, w której można czuć się bardzo swobodnie. Sala bardzo klimatyczna z otwartą na gości kuchnią i grillem opalanym dębiną… to co tygryski lubią najbardziej 😀 Wszystko co wychodzi z rusztu takiego grilla, ma obłędny zapach palonego drewna. Dodatkowym atutem jest temperatura jaką osiąga. Jest znacznie wyższa niż na przykład przy w przypadku grilli gazowych. Koniecznie musicie spróbować. Jest różnica.

W końcu sali znajduje się dojrzewalnia, czyli wielka przeszklona szafa z dobrodziejstwami dla mięsożerców. Długo sezonowana wołowina „Hareford”. Leżakuje, odpoczywa i spogląda na gości wręcz krzycząc „Zjedz mnie!” 🙂

Zobacz pełne menu grill i śniadania

Piętro pierwsze – Fine dining

Jeśli chodzi o wystrój piętra, to jest on bardziej elegancki a równie klimatyczny. Znajduje się tutaj świetny bar i fortepian z muzyką na żywo. Przy dźwiękach muzyki można spędzić czas bardziej rodzinnie lub biznesowo. W tym wypadku ma być utrzymany klimat Warszawy międzywojennej… Podobnie jak na parterze, w każdej chwili możemy przez szybę podglądać pracę kucharzy, jak się uwijają. Z drugiej zaś strony możemy podziwiać urokliwy Plac Zamkowy. Czyż może być coś lepszego? 😀 Warto tu zaznaczyć, że sala otwarta jest od godziny 12.00. Do tego czasu sala dedykowana jest zorganizowanym spotkaniom o charakterze zamkniętym np. śniadania prasowe lub inne spotkania biznesowe.

Zobacz pełne menu polskie

Teraz może o smakach…

Menu jest bardzo różnorodne, począwszy od prostych śniadań po mega smakowe kompozycje. My mieliśmy przyjemność skosztować tylko kilku świetnych pozycji wybranych z menu. Nasze porcje były typowo degustacyjne, zwykłe porcje są o wiele większe. Przykładowo pierogi z jelenia, my otrzymaliśmy dwie sztuki, natomiast regularna porcja to 5 sztuk. Podobnie jest ze stekiem, ten który otrzymaliśmy był cieńszy niż standardowo. Zwyczajnie będzie on dwa razy grubszy.

Każde danie, które mieliśmy okazję próbować było świetnie skomponowane smakowo i wizualnie, trzymając się zasady „oczy jedzą”. Począwszy od amuse-bouche, w postaci śledzika, poprzez dania główne a na deserach kończąc. (Brawo chłopaki!)

Ostryga Fine de Claire z sosem Shallots&Sour. Dobrze schłodzona, spoczywająca na kruszonym lodzie. Nie ma nic gorszego jak ciepła, sprofanowana temperaturą ostryga. Ta została podana dokładnie tak jak być powinna.

Kolejna przystawka to tatar z sarny. Mięso bardzo delikatne, wręcz rozpływające się w ustach z wyczuwalnym posmakiem jałowca wydobywającego się z majonezu. Do tego dla kontrastu aksamitnej konsystencji mięsa co rusz można napotkać chrupiący karmelizowany słonecznik. Bardzo przyjemne uczucie dla podniebienia.

Następnym daniem, jakie wjechało na stół było ceviche z tuńczyka. W chwili zaświeciły nam się oczy… jak to na nas przystało ceviche moglibyśmy jeść kilogramami. Tuńczyk był delikatny i jędrny. Dodatek sezamu i wakame (glony niesamowicie zdrowe) potęgował doznania smakowe. Jedno jest pewne, jedliśmy już w życiu niejedno ceviche i to jest prawdziwy strzał w 10. Brawo, brawo, brawo! Jeśli jeszcze nie jedliście ceviche, to polecamy rozpoczęcie przygody właśnie w tym miejscu.

Kolejne kulinarne doznanie to bardziej polski klimat. Pierogi. Wydawałoby się, że już nic nie jest nas w stanie zaskoczyć, przecież jesteśmy Polakami i jakieś tam znów pierogi… Ale nie, w tym przypadku pierogi z jelenia bardzo delikatne z rozpływającym się w ustach ciastem. Świetna redukcja z maślaków aromatyzowana miodem pitnym trójniakiem.

Oczywiście nie mogło się obyć bez mięsa. Podano nam antrykot z wołowiny Hareford sezonowany 3 tygodnie na sucho. Wołowina była usmażona w punkt. Dokładnie tak jak lubimy! Mięso z wierzchu pięknie wysmażone i bardzo aromatyczne od palonego drewna dębowego, w środku zaś bardzo miękkie i soczyste. Steakowi towarzyszył bardzo dobry sos demi-glace, fryty i sałata mescan w estragonie. Można się poczuć jak w porządnym Steakhousie.

Dla oczyszczenia kubków smakowym podano nam jeszcze ananasa pod śniegiem z limonki.

Na koniec oczywiście nie można zapomnieć o deserze. Sernik z topinamburu na anyżowej krówce to już była istna petarda smakowa i postawienie przysłowiowej „kropki nad i”. Do tego rodzynki moczone w nalewce z kory dębu i posypany granitą z czarnej porzeczki. Deser, który zapada w pamięci kubków smakowych. Niesamowite doświadczenie smakowe.

Podsumowując:

Czy restauracja ma szansę zaistnieć na kulinarnej mapie Warszawy i odczarować jak do tej pory średniej jakości kulinarną Starówkę? Jest szansa. Zapowiada się bardzo ciekawie. Wspomniany już klimat, świetni szefowie kuchni i genialnie skomponowane menu. Spod ich ręki mieliśmy już okazję jeść dania serwowane w innych lokalach i w sumie spodziewaliśmy się bardzo wysokiego poziomu. Nie zawiedliśmy się. Brawa dla Rafała Zaręby i Michała Węcławka, odwalają kawał pysznej roboty. Jeśli chodzi o lokalizację to restauracja zapewne będzie się cieszyć dużym powodzeniem wśród zagranicznej klienteli. Z jednej strony za sprawą lokalizacji (Starówka), z drugiej zaś strony dlatego, że kuchnia jest mocno ukierunkowana na dwa smaki. Z jednej strony polski. Dzięki temu można poznać polską kuchnię od tej bardzo dobrej strony. Restauracja pokazuje, że Polska może również się poszczycić świetną wołowiną i szacunkiem do produktów. Drugi zaś smak to już ten bardziej międzynarodowy, który w żaden sposób nie odbiega od światowych trendów. Zapewne powrócimy do Warszawskiego Sznytu nie raz i nie dwa… Kuszą smakiem i aż korci żeby spróbować kolejnych specjałów. Brawo, brawo, brawo i jeszcze raz brawo.

Gdzie się mięści Warszawski Sznyt?

Kontakt:

Facebook: Warszawski Sznyt Restaurant
www: http://warszawskisznyt.pl